Την προηγούμενη εβδομάδα έτυχε να βρεθώ σε ένα bazaar από αυτά που διάφοροι “τύπου” διανοούμενοι πουλάνε παλιά πράγματα από την καρνταρόμπα τους! Ξέρεις, σε ένα μπαράκι στο Γκάζι, που δεν είχα και σε πολύ εκτίμιση...Και οφείλω να σε ενημερώσω ότι είχε κόσμο! Και όχι μόνο είχε κόσμο, αλλά ψώνιζαν κιόλας!
Δεν ήταν ότι δεν μου άρεσε όλο αυτό το σκεπτικό, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ να ρωτήσω έναν πολύ περίεργο τύπο, με γυαλιά και πολλά μούσια, για ποιόν ακριβώς λόγο μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία, να πουλάει τα ίδια του τα ρούχα δηλαδή! Η απάντησή του με παραξένεψε! “θέλω όλοι να έχουν την τύχη να χρησιμοποιήσουν αυτά τα υπέροχα πράγματα”!
Και πραγματικά... Είδα πόσο επιτυχία είχε όλο αυτό! Εικοσάχρονα κορίτσια να φοράνε φορέματα που σίγουρα φοράει η γιαγιά τους στην κουζίνα όταν πλένει τα πιάτα. Αγόρια στην εφηβεία να αγοράζουν σακάκια που ο πατέρας μου πετάει στα σκουπίδια, γιατί του πιάνουν χώρο στην ντουλάπα. Κι εγώ κατέληξα να φύγω με έναν υπέροχο χαρτοφύλακα της δεκαετίας του 70 και ένα ζευγάρι γυαλιά που, νομίζω, φορούσε ίδια ο Μιχαλόπουλος στο “ροζ γάτο”!
Κι αυτό γιατί; Γιατί φυσικά διανύουμε την εποχή που κάθε τι παλιό, χρησιμοποιημένο, used είναι της μόδας. Τα vintage! Όλοι μας πια φοράμε ρούχα των γονειών μας, για να μην πώ των παππούδων μας! Ακόμα και οι φίλες μου, η Ντίνα και η Ελένη, “ψωνίζουν” πια μόνο απ'τις ντουλάπες των μαμάδων! Είναι παντού! Δες ένα περιοδικό! Τεράστια καρό, δερμάτινες παλιές τσάντες, τιράντες, χαλασμένα μποτάκια και το απόλυτο must have, τα τεράστια μυοπικά γυαλιά, του “πάππου” που λέει και η μάνα μου!
Σκέφτοντας λοιπόν με αυτή τη λογική, δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ το εξής:
Αν τα παλία είναι στη μόδα, τότε είναι πιθανό να κανουν comeback οι παλιοί τύποι σχέσεων, η έστω, τα ραντεβού αλά “παλαιά”;
Κάποτε, οι άνθρωποι, συνήθιζαν να βγαίνουν ραντεβού. Βόλτες στα στενά της Πλάκας, καφές στο Θησείο, δείπνα με κρασί και ατελείωτες συζητήσεις, βόλτες στην παραλία... Σήμερα στην καλύτερη περίπτωση πας για έναν αδιάφορο καφέ, μόνο για μια ώρα γιατί έχεις και δουλειές και στην παραλία καταλήγεις, σίγουρα όχι για να πετάξεις πετρούλες...
Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο αυθόρμητα, δεν υπήρχε το σεξ του τρίτου ραντεβού, αν υπάρχει ακόμα κι αυτό...
Και όταν σου συμβαίνει κάτι διαφορετικό, όταν καθυστερεί κάτι να γίνει, εσύ αναρωτιέσαι γιατί πάλι δεν πάνε όλα καλά και γιατί το πράγμα δεν “προχωράει”! Μα καλά, πότε χάθηκε ο ρομαντισμός και αντικαταστάθηκε από τη βιασύνη; Και αλήθεια, γιατί το μοντέρνο είναι το γρήγορο και το τσαπατσούλικο, ενώ το παλιό είναι ξενέρωτο;
Νομίζω πως πρέπει να αναθεωρήσουμε μερικά πράγματα. Σίγουρα, για να κανουμε τη ζωή μας πιο εύκολη. Μα ακόμα δεν έχω καταλάβει, γιατί κάποιος που, μόνιμα, πιέζει τις καταστάσεις, είναι λιγότερο γελοίος απο κάποιον που ακολουθεί τη μόδα, και φοράει τα τεράστια γυαλιά της Μαρίας της άσχημης...
Κ.Σ.