Επιλογη η όχι;

Επιλογές 

Οταν ήμουν μικρός μου άρεσε να περνάω αρκετό χρόνο με τον παππού μου... Θυμάμαι τρελαινομουν να τον ακούω να "αγορευει" με τις ώρες, καθότι δίδυμος με οροσκοπο ζυγό ο παππούς, το χε το άθλημα...Θυμήθηκα λοιπόν μια φράση που μου είχε πει κάποτε και, το δίχως άλλο, την έβαλα καλά στο κεφάλι μου. Μου είχε πει λοιπόν πως οι σοφές επιλογές κάνουν τους σοφους ανθρώπους. Φυσικά τότε δεν κατάφερα να καταλάβω τι εννοούσε αλλά χρόνια αργότερα νομίζω ανακάλυψα το νόημα της φράσης, που εκείνο τον καιρό μου είχε κάνει τόση εντύπωση. Ετσι λοιπόν, έχω πλέον ως αρχή στη ζωή μου, να προσέχω τις επιλογές μου, σε όλους τους τομείς. Τουλάχιστον προσπαθώ και η προσπάθεια μετράει! Τι γίνεται όμως όταν μετά απο μια πολυ συνειδητή επιλογή, κάτι συμβαίνει και Καταλαβαίνεις ότι τελικά έκανες λάθος; 

Ας μιλήσω με παραδείγματα. Ετσι κι αλλιώς, πάντα αυτό μου αρεσει να κάνω! Πες λοιπόν, πως έχεις βάλει στο μάτι ένα φανταστικό κόκκινο παλτω. Το ζαχαρωνεις καιρό, ίσως ειναι λίγο ακριβό να το αγοράζεις, διανύουμε και εποχή κρίσης, καταλαβαίνεις, και αποφασίζεις να το αγοράζεις στις εκπτώσεις... Ειναι αυτό το συναίσθημα που νοιώθουμε όταν επιθυμούμε κάτι πολυ, ανυπομονουμε να το αποκτησουμε,να το κάνουμε δικό μας! Εν τω μεταξύ εσύ δεν σταματας να το σκέφτεσαι. Κανείς συνδυασμούς στο μυαλό σου, πως θα το φορεσεις, με τι θα το ταιριάξεις...! 

Και ναι λοιπόν, φτάνει η μεγάλη μέρα να το αποκτήσεις! Πας όλο χαρά να το αγοράζεις, το πας στο ταμείο, το πληρώνεις και ευτυχισμένος βγαίνεις απτο κατάστημα! Ειναι πια δικό σου...! 

Ο καιρός περνάει όμως και για κάποιον πολυ περιεργο λόγο το παλτω κρέμεται στην ντουλάπα... Πολλές φορές δοκιμασες να το φορεσεις, ίσως το φορεσες κάποτε για μια φορά, αλλά δεν κατάφερες να το χαρείς όπως θα ήθελες... Δεν ειναι ότι μετανιωσες, όχι αντιθέτως! Είσαι πολυ ενθουσιασμένος που έχεις στην κατοχή σου αυτό το παλτω! Ειναι ότι.... Να.... Δεν ξέρεις πως ακριβώς να το χρησιμοποιήσεις... 

Οχι όμως, όχι δεν φταίει το παλτω. Ούτε η επιλογή σου να το αποκτήσεις. Φταίει το ότι δεν σκεφτηκες το γεγονός πως δεν ειναι όλα για όλους, δεν μας ταιριάζουν τα πάντα, δυστυχώς... 

Και ναι εντάξει, μικρο το κακό για ένα παλτω και δει αγορασμενο στις εκπτώσεις. Τι γίνεται όμως όταν η επιλογές μας έχουν να κάνουν με ανθρώπους; Πως αντιμετωπίζουμε το γεγονός πως έχουμε βάλει για τα καλά ανθρώπους στη ζωή μας και με τον καιρό ανακαλύπτουμε πως δεν μας κανουν, δεν μας ταιριάζουν;

Πολλές φορές δε συμβαίνει να κανείς μια σχέση, ερωτικη η και φιλικη, όλα στην αρχή να πηγαίνουν καλά και μια ωραία πρωια όλα να αλλάξουν; Δε νιώθεις το ίδιο πια. Οι διάφορες ξαφνικά φαντάζουν τεράστιες εκεί που θεωρητικά τις παρεβλεπες. Οι μουσικές επιλογές, εκφράσεις και κινήσεις, συνήθειες, ακομα και ο τροπος ομιλιας! Ολα αυτά που κάποτε δε σε ενοχλούσαν τώρα σου φαίνονται ανυπόφορα! Γιατί όμως να πρέπει να συμβαίνει αυτό; Και πως να το αντιμετωπίσεις;

Κάποτε η ψυχολόγος μου μου είχε πει πως, για καταφέρεις να εξασφαλίσεις  μια απολυτα επιτυχημένη σχέση, πρέπει και οι δυο πλευρές να εξελίσσονται παράλληλα. Οι άνθρωποι αλλάζουν μέρα με τη μέρα. Οταν λοιπόν ένας απο τους δυο "προχωρήσει", ο αλλος μένει πίσω, δε συμβαδίζουν πια! Και έτσι ειναι! Μπορει να φαίνεται ότι προέκυψε ξαφνικα αλλά στην πραγματικότητα η "προεργασία" γίνεται καιρό! 

Σίγουρα ένα απτά πιο σκληρά συναισθήματα που μπορεί να νοιώσεις ειναι να χάνεις τους φίλους σου η να χωρίζεις... Οι άνθρωποι που μέχρι χθες ήταν κοντά σου, αύριο μπορεί να μην ανήκουν καν στον κύκλο σου. Εκεί, περνεις μια βαθιά ανάσα και συνεχίζεις... Γιατί έτσι ειναι η ζωή. Βεβαια, που ξερεις; Μπορεί τελικά εκείνο το κόκκινο παλτω που λέγαμε,κάποια μέρα, να είσαι έτοιμος να το φορεσεις! Στο χέρι σου ειναι άλλωστε!

K.S.