Όταν όλοι τους ζητάνε...

Περπατάω στο δρόμο, ταξιδεύω πολύ, παρατηρώ τους ανθρώπους... Όλων των ειδών... Αθλητικοί τύποι, “καμμένοι” καλλιτέχνες, εργασιομανείς, γιάπιδες...Όλοι με ένα συγκεκριμένο lifestyle και τρόπο ντυσίματος. Και βλέπω κάθε τόσο όλους αυτούς τους “φασιονίστες” να ακολουθούν τη μόδα κατά γράμμα και να μην έχουν πλαίσια στον τρόπο που ντύνονται! Οτιδήποτε εμφανιστεί στις σελίδες των περιοδικών, αμέσως το αγοράζουν, το υιοθετούν και το εντάσουν στην καρνταρόμπα τους, και με μεγάλη επιτυχία μάλιστα! Και δεν μιλάω μόνο για διάσημους, όχι! Μιλάω και για ανθρώπους που συναντάς στο δρόμο, στο μετρό...

Όπως για παράδειγμα, η φίλη μου η Τόνια! Ακολουθεί τη μόδα φανατικά! Ξέρει από πριν τι θα φορεθεί, τι θα κυκλοφορήσει, το έχει και το φοράει αναλόγως... Είναι απίστευτο! Ότι και να ναι αυτό! Από vintage τοπ με ρίγες, πανάκριβες γούνες, πανύψηλα παπούτσια... Και αυτό γιατί υποστηρίζει τη μόδα! Όπως κι αν είναι, με τα καλά της και τα κακά της...! Και δεν την έχω ακούσει ποτέ να παραπονιέται ότι κάτι δεν της ταιριάζει, ή δεν τη βολεύει, ή ακόμα δεν της αρέσει... Αυτή η κοπέλα πραγματικά “αγαπάει” τη μόδα!

Γιατί συνήθως έτσι συμβαίνει! Όταν αγαπάς κάτι πολύ, το αποδέχεσαι όπως είναι, με όλα τα ελλατώματα και τα προτερήματα που μπορεί να έχει...

Τί γίνεται όμως όταν αυτό που αγαπάς, “ζητάει” να δεκτείς χαρακτηριστηκά του που δεν σου ταιριάζουν καθόλου; Για παράδειγμα: Τί θα γίνει αν ξαναέρθουν στη μόδα τα κρινολίνο; Ποιος θα μπορούσε να τα φορέσει; Αυτό θα ήθελα πολύ να το δω...!

Η, ας πούμε, φέτος, που η μόδα προστάζει χρώμα με χρώμα, κιάλλο χρώμα, πώς κάποιος που αντιπαθεί τα χρώματα, θα μπορέσει να υιοθετίσει ένα τέτοιο στυλ; Κάποιες φορές, η μόδα, σου ζητάει πάρα πολλά!

Αλλά δυστυχώς, στη ζωή σου, όλοι ζητάνε πάρα πολλά από σένα. Πράγματα που ίσως δυσκολεύεσαι ή δε θες να δώσεις... Κάποιες φορές όμως πρέπει... Τί κάνεις τότε; Έ;

Προσωπικά, και καλύτερα να μιλήσω για τη μόδα γιατί στην προκειμένη περίπτωση είναι πιο ασφαλές, μ'αρέσει όλο αυτό το “κυνήγι”! Δυσκολεύομαι όμως πάρα πολύ να καταφέρω να συντονιστώ, όταν το όλο στυλ που επικρατεί κατά καιρούς, δεν με εκφράζει... Πως όμως είναι λογικό, να αγαπάς κάτι μόνο τις στιγμές που σε εκφράζει;

Και τί γίνεται όταν, στις σχέσεις, προκύπτουν τέτοια ζητήματα; Ήμαστε άραγε ικανοί να δεκτούμε και να αποδεκτούμε κομμάτια του άλλου που πιθανόν να μη μας εκφράζουν καθόλου; Κι αν γίνει αυτό, πόσο δύσκολο είναι;

Ουφ! Πολλές ερωτήσεις.... Το μόνο σίγουρο είναι ότι η αγάπη είναι ικανή να σε κάνει να παραβλέπεις η να αποδέχεσαι πράγματα που σε ενοχλούν...

Και για να επανέλθω στη μόδα και στη φίλη μου, η Τόνια, που πραγματικά αγαπάει όλο αυτό, ποτέ δεν κατέκρινε, δεν σχολίασε αρνητικά και δεν μίλησε άσχημα για κανένα σχεδιαστή, κανένα περιοδικό, κανένα runway...

Αυτό είναι αφοσίωση! Δεν ξέρω βέβαια πόσο αφοσιωμένη είναι η μόδα στην ίδια! Αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν έχει σημασία...

Από την άλλη, όταν αναφερόμαστε σε πρόσωπο, όλα έχουν σημασία, και με το παραπάνω! Γιατί τελικά, αν το feedback που παίρνεις είναι το σωστό, αν η αγάπη που δέχεσαι είναι αρκετή, αν έχεις και καλή θέληση, τότε είμαι σίγουρος ότι όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν, όπως άκουσα από κάπου πρόσφατα... Και μην ξεχνάμε ότι “θέληση είναι εκείνο που σε υποχρεώνει να νικάς, όταν η λογική σου, σου λέει ότι έχασες”!

Χαίρομαι που πάλι κλείνω με happy end...!
K.Σ.